La Tervura

De Tervuerense herder, ook Tervurense of Tervuurse herder gespeld, behoort tot de groep van de Belgishce herders. Hij is naar het plaatsje Tervuren bij Brussel vernoemd. Ze komen voor in rood, grijsbruin gemeleerd en alle kleurschakeringen van grijs en bruin tot en met een zwart masker is mogelijk. Deze kleurvariëteit is opmerkelijk voor zijn lange haar. Zijn schofthoogte is 58 tot 62 centimeter, afwijking van enkele centimeters naar boven of naar beneden is toegestaan.

Zijn gewicht kan hierdoor variëren van 20 tot 30 kilogram. Veel mensen, waaronder ook dierenartsen die het ras niet kennen, vergelijken hem in gewicht ten onrechte met de Duitse herder en vinden hem ondervoed. Maar de hond komt echt in de problemen qua gewrichten, als hij te zwaar wordt.

Verzorging Deze honden mogen niet te veel gekamd of geborsteld worden, aangezien anders de dikke ondervacht beschadigd zou kunnen worden. Tijdens de rui kan een grofgetande kam wel goede diensten bewijzen.

De Tervuerense herder moet, net zoals zijn naaste familielid de Groenendaeler, van jongs af aan gewend raken aan kinderen en andere huisdieren, dan levert dat later geen enkel probleem op. Ze zijn aanhankelijk en zijn het liefst dicht bij hun baas. Zoals alle Belgische herders wordt hij vaak als gezinshond of beschermhond gehouden.

De Tervuerense herders zijn razend intelligent. Het is aanbevelenswaardig deze hond van jongs af aan zijn plaats te leren kennen. Dan biedt hij als hij ouder is weinig problemen, al zal hij altijd blijven proberen promotie te maken in de roedel.

Hier staat Elliot La Tervura ook een Nederlands kampioen