|
Ik was even aan het denken wat ik voor het titeltje moest zetten, maar gedrag is best een goeie. De keuze of je een Belgische herder reu of teef in huis haalt, heeft inderdaad veel te maken met het gedrag van de hond. Want er is verschil...
Een reutje, en dan spreek ik over het algemeen bekeken, zijn wat zelfstandiger. Een reu wil graag aan de andere mannetjes in de buurt later merken dat het zijn gebied is waarin ze zich bevinden. Dat doet hij door het markeren met urinestraaltjes tegen bomen en andere zaken. Het liefst plast hij dan over de geurtjes heen van de vorige reu die langs is geweest.
Als je reu ook maar een vlaagje opsnuift van een loopse teef dan zou het al kunnen dat hij helemaal van slag is. Zijn instincten kunnen je dan flink parten spelen. Want oh, wat zou hij graag meer te weten komen van het teefje dat hij net rook. Sommige reutjes zijn dan ook niet te houden en doen de meest verwoede pogingen om te ontsnappen. Sluit je ze op dan kan het zijn dat je tot diep in de nacht een niet slaapverwekkend concert krijgt van een huilende hond.
Een reu wil graag indruk maken op andere reutjes. Of hij nu heel zeker van zichzelf is of niet, zijn lichaamstaal straalt zelfbewustheid en machogedrag uit. Dit gedrag wordt niet altijd in dank afgenomen en kan wel eens tot botsingen leiden met andere reutjes die zich niet graag laten overtroeven.
Dit dominante gedrag kan je met een goede opvoeding goed controleren, alhoewel dit van ras tot ras best wat kan schelen.
Onze Rottweiler moesten we goed in de gaten houden bij contact met andere reutjes, terwijl onze Berner Sennen een echte blufkont is die, als het erop aan komt, liever het hazepad verkiest. Iets wat een liefhebber van deze rassen wel zal herkennen. Teefjes zijn over het algemeen wat rustiger. Niet dat deze dames geen haren op de tanden kunnen hebben hoor. Er zijn teefjes die zich durven te gedragen als een reutje, zij willen de baas zijn...
Maar meestal heb je daar minder vlug last van. Wat je wel weer hebt bij teefjes is dat de kans bestaat dat ze minder aanhankelijk zijn dan reutjes.
Een nadeel is ook dat ze loops worden en dus bloed kunnen verliezen. Vaak houden ze zichzelf wel schoon maar af en toe een bloedvlekje op je bank of tapijt moet je erbij nemen. Bij de loopsheid kan je teefje ook last krijgen van schijnzwangerschap en heeft ze kans op baarmoederontsteking. Bij een reutje heb je trouwens kans op prostaatkanker.
Rudi wil bijvoorbeeld geen teefje omdat ze, zoals hij dat zegt zo 'trutterig' kunnen zijn. Ze kunnen soms minder verdragen, vooral van andere teefjes die ze dan 'afsnauwen'. Hoe dan ook, een teef en een reu kunnen wel eens last hebben van de hormonen. Er is dus duidelijk verschil. Dit verschil kan bij het ene ras al wat duidelijker zijn dan bij het andere.
De ene hondenliefhebber heeft de voorkeur voor een reu en de andere voor een teefje. Karakters en smaken verschillen. Aan jou de keuze.
|